بیت تورنت چیست؟

torrent یا سیل (جریان شدید): این اصطلاح معمولاً به فایل متادیتای کوچکی گفته می‌شود که از وب سرور(web server) با پسوند.torrent در یافت می‌کنیم. متادیتا در اینجا به معنی فایلی ست که اطلاعاتی در مورد داده‌ای که می‌خواهیم دان لود کنیم دارد و نه خود داده. این فایل هنگامی که بر روی لینک دان لود آن در یک وب‌گاه کلیک می‌کنید، به کامپیوتر ما فرستاده می‌شود. همچنین می‌توان فایل torrent را بر روی سیستم محلی خود ذخیره کنیم و بعدها با کلیک بر روی آن، اقدام به دریافت آن کنیم.

Peer یا همتا: Peer کامپیوتر دیگری ست که به آن متصل شده و داده را منتقل می‌کنیم. معمولاً یک Peer تمام فایل را ندارد. در غیر این صورت به آن Seed می‌گوییم. همچنین به Peer‌ها Leech یا زالو هم گفته می‌شود که از کامپیوترهایی که دان لود خود را کامل کرده‌اند و کلاینت BitTorrent خود را فعال نگهداشته و به صورت Seed عمل می‌کنند، متمایز شوند.

Leech یا زالو: به Peerای گفته می‌شود که به خاطر نسبت اشتراک پایین خود بر روی swarm تأثیر منفی می‌گذارد. به بیان دیگر بیشتر از اینکه آپ لود کند، دان لود می‌کند. اکثر Leechها، کاربرانی هستند که اتصالات نامتقارن دارند و کلاینت BitTorrent خود را بعد از اتمام دان لود برای عمل seeding باز نمی‌گذارند. حتی بعضی از Leechها به عمد با کلاینت‌های تنظیم شده و یا محدود کردن سرعت ارسال، از آپ لود کردن جلوگیری می‌کنند. با این وجود اصطلاح Leech می‌تواند به جای Peer نیز بکار گرفته شود.

Seed یا دانه : کامپیوتری ست که کپی کامل یک torrent مشخص را دارد. هنگامی که کامپیوتر ما به طور کامل فایل را دان لود کرد، تا زمانی که روی دکمهٔ پایان کلیک نکنیم و یا به هر طریق آن را نبندیم، باز باقی می‌ماند. به این عمل Seed بودن و یا Seeding می‌گویند. همچنین می‌توانیم یک کلاینت BitTorrent را با فایل کاملی شروع کنیم. به محض اینکه BitTorrent فایل را امتحان کرد، متصل شده و فایل مربوطه را برای افراد دیگر Seed می‌کند. در کل، بهتر است بعد از اینکه فایلی را به طور کامل دریافت کردیم، برای کمک به دیگران آن را Seed کنیم. همچنین هنگامی که فایل torrent جدیدی به Tracker فرستاده می‌شود، باید حداقل یک Seed موجود باشد که آن را برای دیگران قابل دستیابی کند. به یاد داشته باشید که Tracker هیچ چیز در مورد محتوای واقعی فایل‌ها نمی‌داند. بنابراین مهم است که بعد از upload کردن یک فایل torrent در Tracker، آن را Seed کنیم.


Reseed یا کاشت دوباره : هنگامی که هیچ Seed ای برای فایل تورنت مورد نظر موجود نباشد و Peer‌ها با هم، کل فایل را نداشته باشند، تمامی Peer‌ها فایل ناقصی دارند و هیچ یک، قسمت‌های تکمیل کننده را ندارد. در این صورت کامپیوتری با فایل کامل (Seed)، باید به Swarm (گروه و دسته) متصل شود و قسمت‌های ناقص فایل را ارسال کند. این عمل کاشت دوباره نام دارد. معمولاً یک درخواست برای عمل Reseed با تعهدی همراه است مبنی بر اینکه بعد از دان لود کامل فایل، فرد درخواست کننده باید برای مدت زمان مشخصی به منظور افزودن طول عمر به فایل تورنت به عنوان یک Seed عمل کند.

Swarm یا گروه و دسته : به گروهی از ماشین‌ها گفته می‌شود که به طور مشترک و جمعی برای یک فایل خاص به یکدیگر متصل هستند. برای مثال اگر یک کلاینت BitTorrent را راه اندازی کنیم و به ما بگوید که به ۱۰ Peer و ۳ Seed متصل هستیم، Swarm شامل کامپیوتر ما و ۱۳ نفر دیگر است.

Tracker یا ردیاب : سروری ست در اینترنت که فعالیت‌های کلاینت‌های BitTorrent را هماهنگ می‌کند. هنگامی که تورنتی را باز می‌کنیم، ماشین ما با Tracker ارتباط برقرار می‌کند و لیستی از Peer‌ها را برای تبادل اطلاعات دریافت می‌کند. این کار به طور دوره‌ای و متناوب صورت می‌گیرد و Tracker میزان دان لود و آپ لود، میزان باقی مانده از فایل و وضعیتی که در حال حاضر داریم (شروع، پایان دان لود و توقف) را به ما نشان می‌دهد. اگر Tracker از کار بیفتد و بخواهیم یک تورنت را باز کنیم، قادر نخواهیم بود. اگر بعد از اتصال در حین ارتباط با Peer‌ها و دان لود کردن فایل تورنت، Tracker از کار بیفتد، قادر به ادامه انتقال با آن Peer‌ها خواهیم بود ولی هیچ Peer جدیدی قادر به برقرار کردن ارتباط با ما نخواهد بود. معمولاً خطاهای Tracker‌ها موقتی هستند. بنابراین بهترین کار اینست که صبر کنیم و کلاینت را باز نگهداریم تا به سعی خود ادامه دهد.

Downloading یا دریافت کردن : به عمل دریافت داده از کامپیوتر دیگر دان لود کردن می‌گویند.

Uploading یا ارسال : به عمل فرستادن و ارسال داده به کامپیوتر دیگر گفته می‌شود.

Share rating یا سرعت اشتراک : اگر از یک کلاینت آزمایشی با stats-patch استفاده می‌کنیم، می‌توانیم سرعت اشتراک را در یک پنل GUI مشاهده کنیم. که نشان دهندهٔ نسبت مقدار آپ لود شده به مقدار دان لود شده‌است. مقدارهای بکار برده شده، تنها برای قسمت‌های در حال انتقال هستند نه برای کل فایل. اگر نسبت اشتراک نشان داده شده برابر با ۱ باشد، بدین معنی ست که به همان میزانی که آپ لود نموده‌ایم، دان لود کرده‌ایم. هر چه این عدد بزرگ تر باشد نشان دهنده اینست که یه میزان بیشتری ارسال کرده‌اید. اگر این نسبت ۰ بود، به این معنی ست که شما کل فایل را دریافت نموده‌اید و به عنوان Seed فعالیت می‌کنید. بنابراین هر چه بیشتر به ارسال ادامه دهید میزان این نسبت به سمت بی نهایت می‌رود. این نسبت تنها به منظور آگاهی کاربران محاسبه می‌شود. در کل برای کمک به دیگران بهتر است همیشه این نسبت را به حداکثر مقدار برسانیم.

Distributed Copies یا کپی‌های توزیع شده : در بعضی از ورژن‌های کلاینت‌ها (نرم افزارها)، عبارت «متصل به n عدد seed و در حال مشاهده n.nnn کپی توزیع شده» را مشاهده می‌کنید. یک Seed ماشینی با فایل کامل است. با این وجود، Swarm می‌تواند در مجموع، کل فایل را داشته باشد بدون اینکه Seedای داشته باشد. و این همان چیزی ست که این عبارت بیان می‌کند.

Choked یا مسدود شده : این اصطلاحی ست که در پروتوکل BitTorrent بکار رفته‌است و به حالتی از یک ارسال کننده فایل (uploader)اشاره دارد. وقتی که یک اتصال مسدود شده‌است به معنی ست که ارسال کننده در حال حاضر نمی‌خواهد داده‌ای به آن لینک ارسال کند. کلاینت BitTorrent، بنا به دلائلی سیگنالی به کلاینت‌های دیگر می‌فرستد که مسدود شدن این لینک را اعلام کند. اما معمولاً بطور پیش فرض یک کلاینت (کلاینتی که بیشترین آپ لود را داشته‌است) آپ لودهای فعال خود را باز می‌گذارد و بقیه کلاینت‌ها مسدود اعلام می‌شوند. مقدار پیش فرض ۴ می‌باشد که مشابه تنظیمات کلاینت BUI آزمایشی ست که می‌توان تغییر داد. یک اتصال می‌تواند به دلائل دیگری نیز مسدود شود. به طور مثال هنگامی که یک Peer مشغول دریافت فایلی از یک Seed است که نمی‌خواهد داده‌ای را ارسال کند، اتصالش مسدود شده اعلام می‌شود. توجه داشته باشید که اگر هر اتصال دوطرفه و قرینه باشد، دو علامت نمایش انسداد برای هر اتصال (انتهای هر ارسال کننده) خواهیم داشت.

Interested یا مشتاق : اصطلاح دیگری ست که در پروتوکل BitTorrent بکار برده می‌شود که در نتیجهٔ علامت انسداد ایجاد شده‌است و به نشان دهندهٔ حالتی ست که فرد دان لود کننده در انتظار اتصال و دریافت قسمتی از فایل است. فرد دان لود کننده هنگامی مشتاق نامیده می‌شود که در کلاینت مقابل، قسمتی از فایل موجود باشد که این فرد احتیاج دارد.

Snubbed یا منع شده : اگر کلاینت هیج داده‌ای را بعد از مدت زمان مشخصی (بطور پیش فرض ۶۰ ثانیه) دریافت نکند، منع شده نامیده می‌شود. این حالت هنگامی رخ می‌دهد که از ارسال Peer مقابل، برای مدتی جلوگیری شده باشد. بعضی از اوقات کلاینت در حالتی قرار می‌گیرد که با اینکه به تعداد زیادی از Peer‌ها متصل است، ولی توسط تمام آنها مسدود شده‌است. این کلاینت از علامت منع شده استفاده می‌کند تا از این موقعیت خارج شود. این علامت نشان می‌دهد که یک Peer که می‌خواهد تکه‌هایی از فایل را انتقال دهد، برای مدتی چیزی ارسال نکرده‌است.

 

Optimistic unchoking یا اتصال مجدد خوشبینانه : کلاینت‌ها به طور متناوب، لیستی از ارسال کننده‌ها را بازنگری می‌کنند و تلاش می‌کنند تا اتصالات جدیدی را که قبلا مسدود شده بودند، برقرار کنند و اتصالاتی را که برقرار کرده بودند را مسدود کنند. این اعمال را می‌توان هر ۱۰ یا ۲۰ ثانیه با مشاهدهٔ "Advanced" از یکی از کلاینت‌ها بررسی کرد.

 

بیت تورنت چطور کار می کند...

 


بیت تورنت به میزانی باور نکردنی، فشار وارد بر میزبان ها را تقلیل می دهد، زیرا کاربران در عمل فایل ها را از روی کامپیوترهای یک دیگر دانلود می کنند و نه از روی یک کامپیوتر مرکزی واحد. در این روش، کامپیوتر مرکزی (که به آن «بذر افشان» می گویند)، فقط یک نسخه از یک فایل را (که به آن «بذر» می گویند) برای تمام متقاضیان یا اعضای شبکه ارسال می کند، آن هم به این ترتیب که ابتدا آن را مانند یک جورچین به تعدادی برش یا قطعات کوچک تر تقسیم کرده و سپس هرکدام از این قطعات، به تنهایی از جانبِ یک عضو به طرف عضو دیگر فرستاده می شوند.

در نتیجه هر عضوی قطعات مورد نیازش را- که برای تکمیل جورچینِ فایل اصلی لازم دارد- از اعضای دیگر می گیرد.

همان طور که گفته شد، بر طبق موازین بیت تورنت، ابتدا فایل اصلی یا به اصطلاح «بذر» به برش هایی کوچک تقسیم می گردد که معمولاً قطر هرکدام از آن ها به یک چهارم مگابایت (یعنی 256 کیلوبایت) می رسند. منتها هر قدر فایل مورد نظر بزرگ تر باشد، اندازه ی هر برش یا هر قطعه ی آن نیز به همان نسبت بزرگ تر می شود؛ برای مثال یک فایل 37/4 گیگابایتی دارای برش هایی به اندازه ی 4 مگابایت (4096 کیلوبایت) خواهد بود.

به این ترتیب، بیت تورنت را می توان یک نوع جورچین اینترنتی به حساب آورد، چرا که یک فایل بسیار قطور به تعداد زیادی قطعه ی کوچک تقسیم می شود و سپس تمام این قطعات در بین یک سری از اعضا تقسیم می شود، طوری که هر عضو فقط صاحب تعدادی از این قطعات می شود. از آن به بعد، خودِ اعضا با هم طرف می شوند و هر کدام از آن ها قطعاتی را که ندارند از اعضایی که آن قطعه ها را ندارند، می گیرند.

وقتی، هر عضوِ شبکه صاحب تمام قطعات فایل مورد نظر گردید، درست کردنِ جورچین را تمام خواهد کرد و یک فایل درسته به دست خواهد آورد.

در این روش، هیچ عضوی نمی تواند فقط دریافت کند، و یا فقط ارسال نماید. در حقیقت، صلاحیت هر عضو شبکه، مشروط به ارسال کردن (دادن یا به اصطلاح آپلود) و دریافت کردن (ستاندن یا به اصطلاح دانلود) در آنِ واحد است.

برای آن که بهتر متوجه این تفاوت شوید، آن را با روش معمول میزبان-متقاضی (که نوعی شبکه ی ارباب-رعیتی است) مقایسه می کنیم که در حال حاضر، متداول ترین روش داد و ستد و نقل و انتقال فایل ها در اینترنت است.

در مدل میزبان- متقاضی یک میزبان مرکزی (ارباب) وجود دارد که کل فایل را برای هر یک از متقاضیان آن (رعیت ها) ارسال می کند ( این همان مدلی است که آیین نامه های HTTP و FTP بر طبق آن تدوین شده اند). در این روش، متقاضیان فقط با میزبان صحبت می کنند، و هیچ وقت با هم دیگر طرف نمی شوند.

مهم ترین حسن این روش آن است که اولاً ترتیب دادنِ آن خیلی ساده است، و ثانیاً فایل ها معمولاً همیشه در دست رس قرار دارند؛ البته به شرط آن که میزبانی که خود را وقف این کار کرده است، همیشه روشن باشد و همیشه هم متصل به اینترنت بماند.

منتها این مدل یک مشکل عمده نیز دارد که به فایل هایی مربوط می شود که یا خیلی حجیم هستند و یا خیلی پر طرفدار، و یا هردو. در حقیقت، برای توزیع چنین فایلی و ارسال آن برای هر یک از متقاضیان، مقدار بسیار زیادی از پهنای باند و منابع میزبان صرف می شود. شاید بارها با این مشکل برخورد کرده باشید که وقتی خواسته اید فایلی را دانلود کنید، به علت زیادی تعداد متقاضیان، مدت زیادی در صف به انتظار ایستاده اید.

از طرف دیگر، بسیاری از میزبان های HTTP (مبتنی بر شبکه ی ارباب-رعیتی) برای چندین ساعت از کار می افتند، در حالی که بسیاری از تورنت ها تا چند روز باقی می مانند تا یک دانلود چند روزه نیز به اتمام رسد؛ چیزی که معمولاً برای فایل های خیلی قطور لازم است.

به همین دلیل است که بیت تورنت به صورت پروتکل مناسبی برای کاربران اینترنت پرسرعت درآمده است، و کم تر به درد اینترنت تلفنی می خورد زیرا قطع و وصل های متعددی در این روش اتصال رخ می دهند که موجب اختلال می گردد. .

در مقایسه با شبکه ی ارباب رعیتی (میزبان- متقاضی)، هرچند بیت تورنت نیز پروتکلی است که برای رد و بدل کردن فایل ها طراحی شده است، ولی ذاتاً یک ماهیت غیر طبقاتی و مبتنی بر یک سطح دارد، به این معنی که خود کاربران مستقیماً به کامپیوتر یک دیگر وصل می شوند تا بخش هایی از فایل را برای هم ارسال کرده و یا دریافت کنند. در این روش، افراد متقاضی، بخش هایی را که از یک فایل خاص دارند، برای دیگران ارسال می کنند، و بخش هایی از همان فایل را که ندارند از دیگران دریافت می نمایند.

در تشکیلات بیت تورنت، یک کامپیوتر مرکزی به نام «ردیاب» وجود دارد که نقشِ هماهنگ کننده ی عملیات را برای تمام چنین منزل هایی بازی می کند. ردیاب فقط اتصالات را زیر نظر می گیرد، و اصلاً هیچ اطلاعی از مندرجات فایل هایی که در حال رد و بدل شدن هستند، ندارد. در نتیجه تعداد بسیار زیادی از کاربران می توانند با اشغال عرض نسبتاً کمی از باند ردیاب، به عضویت این شبکه درآیند.

فلسفه ی کلید ی بیت تورنت در این است که کاربران موظف هستند در همان زمانی که مشغول دانلود کردن اند (دریافت به داخل)، آپلود هم بکنند (ارسال به بیرون). در این صورت، از پهنای باند شبکه تا حد امکان، استفاده ی بهینه می شود.

در واقع هر قدر تعداد افراد علاقه مند به یک فایل خاص بیش تر باشند، بیت تورنت بهتر می تواند کار کند، که این هم در مقایسه با سایر پروتکل های انتقال فایل و از جمله پروتکل سنتی میزبان و متقاضی، از برتری خاصی برخوردار است.

برای آن که تصور بهتری از این بده بستان پیدا کنید، بهتر است گروهی از افراد را که دور یک میز نشسته اند، در نظر بگیرید.

هدف از این جلسه، توزیع یک نسخه از یک کتاب در بین تمام حاضرین است. ریاست این جلسه به عهده ی شخصی است که در صدر میز نشسته است و خود را آقای «بذرافشان» می خواند.

قرار است آقای بذرافشان، به هر یک از حاضرین تعدادی از صفحات این کتاب را بدهد و سپس خود را کنار بکشد تا آن ها این صفحات را بین هم بچرخانند و همگی صاحب یک نسخه ی کامل از کتاب مورد نظر شوند.

بنابراین در ابتدای جلسه و همان لحظه ای که هر یک از مدعوین وارد می شوند، ابتدا باید خود را به رییس جلسه معرفی کرده و سپس تعدادی از فصل های کتاب را از دست او بگیرند. منتها این افراد آن قدر حواس شان جمع است که همه ی آن ها یک سری صفحات تکراری را از او نگیرند. پس از رسمیت یافتنِ جلسه، هر چند حجم زیادی از کل کتاب بین همه ی حاضرین تقسیم شده است، اما حتا یک نفر هم پیدا نمی شود که کل کتاب را به تنهایی داشته باشد.

هر شخصی که دور این میز نشسته باشد، هم می تواند با هر یک از افراد دیگر حرف بزند، و هم می تواند به حرف های او گوش دهد. هر کدام از این افراد سعی دارند یک نسخه ی کامل از یک کتاب را بگیرند. شخص «الف» اعلام می کند که صفحاتِ 1 تا 10، 23، 42 تا 50، و 75 را دارد. هرکدام از اشخاص «ب»، «ج»، و «د» نیز دنبال تعدادی از صفحاتی می گردند که شخص «الف» دارد.

بنابراین این قرار و مدار را بین هم می گذارند تا شخص «الف» به هریک از آن ها، یک کپی از صفحاتی را که ندارند، بدهد.

شخص «ب» نیز اعلام می کند که او صفحات 11 تا 12، 31 تا 37، و 63 تا 70 را دارد. اشخاص «الف»، «د»، و «ج» نیز به او می گویند که به تعدادی از صفحات او هم احتیاج دارند، بنابراین او نیز یک کپی از صفحاتی را که دارد، به آن ها می دهد. این گفت و گو ها آن قدر ادامه پیدا می کند تا هر یک از حاضرین بگوید که چه صفحاتی را دارد (و هم چنین چه صفحاتی را ندارد.)

در آخر ، افراد دور میز با هم هماهنگ می کنند که بخش هایی از این کتاب را با هم رد و بدل نمایند تا آن که، هر یک از آن ها، صاحب یک نسخه ی کاملِ کتاب گردد. البته، در این میان، تنها کسی که نیازی ندارد که کسی برایش چیزی بفرستد، همان آقای بذر افشان است چرا که از اول یک نسخه ی کامل از کتاب را داشته است. آقای بذر افشان فقط در مورد صفحاتی جواب پس می دهد که نزدِ هیچ کس دیگری از حاضرین این میزِ گرد نباشند.

به این ترتیب، ریاست این جلسه می تواند کتابی را که دارد با افراد زیادتری تقسیم کند، آن هم بدون این که مجبور باشد یک نسخه ی کامل از آن را به هر کس که می خواهد، بدهد.

آستین بیت تورنت را بالا بزنید!

دانلود کردن با بیت تورنت خیلی سر راست است: کار با یک فایل موسوم به تورنت که پسوند torrent. دارد، شروع می شود. هر فایل تورنت، یک اشاره گر چندبایتی است که به اسم فایل و اندازه ی تک تک قطعات آن اشاره می کند.

هرشخصی که بخواهد فایل مورد نظر را دانلود کند، ابتدا باید فایل تورنت آن را دانلود نماید و سپس آن را در یک نرم افزار متولی بیت تورنت باز کند. ( نرم افزار متولی، یعنی نرم افزاری که موظف به رتق و فتق امور مربوط به یک کار مشخص است.). فایل تورنت آدرس ردیاب را به متولی می دهد، که آن هم به سهم خود، نشان می دهد که چه کاربرانی در حال دانلود کردن فایل مورد نظر هستند و برش های آن در چه منزل هایی قرار دارند. برای هر منبع موجود، نرم افزار متولی به این بررسی می پردازد که چه برش هایی از فایل در دسترس هستند.

به محض آن که متولی کار دریافت یک برش را تمام کرد، آن را به نوعی هاشور می زند تا مطمئن شود که قطعه ی مزبور با آن چیزی که فایل تورنت وعده اش را داده است، مطابقت دارد یا خیر. سپس شروع می کند به دنبال کسی بگردد که قطعه ی کذایی را برایش بفرستد.

هر همسایه ای قطعات نداشته اش را از دیگران می گیرد (دانلود می کند) و قطعه هایی را که دارد برای آن هایی می فرستد که از او درخواست کرده باشد (آپلود می کند). این پروتکل به قدر کافی هوشمند هست تا همسایه ای را انتخاب کند که برای دریافت قطعه ی مورد نظرش، بهترین ارتباط را با شبکه داشته باشد.

برای بالا بردن ضریب بازدهی خوشه (شبکه ی خلق الساعه ای که صرفاً و به طور موقتی برای توزیع یک فایل خاص ساخته می شود) اعضای بیت تورنت از همسایه های خود می پرسند که چه قطعاتی کمیاب تر هستند (قطعه های کمیاب، به قطعاتی می گویندکه نزد اعضای کم تری قرار داشته باشند.). به این ترتیب بیش تر قطعات در سطحی وسیع و در بین اعضای زیادی توزیع می گردند تا جلوی ازدحام و ایجاد گلوگاه گرفته شود.

برش ها یا قطعات هر فایل معمولاً به ترتیب شماره شان دانلود نمی شوند، چرا که کامپیوتر گیرنده مجبور است همه ی برش های فایل را در آخر مانند قطعات یک جورچین،کنار هم بچیند. در واقع به محض آن که هریک از آحاد شیکه تمام قطعات را در جایی از این خوشه پیدا کند، می تواند صاحب یک فایل درسته یا کامل شود؛ حتا اگر هیچ یک از همسایه ها این فایل درسته را نداشته باشند.

نرم افزار Azureus ؛ نرم افزاری مبتنی بر جاوه که در مقایسه با رقبای خود، یک سروگردن بالاتر است.

شیرجه زدن در دریای بیت تورنت...

اگر این آمادگی را پیدا کرده اید که دل تان را به دریای تورنت ها بزنید، قبل از هر چیز باید یک قایق مناسب برای خود دست وپا کنید!

در حال حاضر، شبکه های اشتراکی (یا به اصطلاح منزل به منزل) از چند پروتکل متداول تبعیت می کنند که عبارتند از eDonkey2000، Gnutella، و ) BitTorrnetمنظور از پروتکل، مجموعه ی مقررات و ضوابط نحوه ی انجام یک امر خاص است(.

در این میان، پروتکلِ بیت تورنت معمولاً برای دانلود کردن فایل های بسیار حجیم، فایل های بسیار متداول، و فایل هایی که به رایگان منتشر شده اند، به کار می رود چرا که در این زمینه، سریع تر، و موثر تر از پروتکل های دیگر است. از طرف دیگر، هر کدام از این پروتکل ها دارای برنامه های متولی خاص خود هستند. ( منظور از برنامه ی متولی در این جا، یک نرم افزار مخصوص است که از قوانین و مقررات آن پروتکل خاص تبعیت می کند (

تعدادی از این نرم افزارهای متولی که برای تبعیت از پروتکل بیت تورنت نوشته شده اند، عبارتند از BitTorrnet، Azureues، BitCommet، و μTorrent

فایل هایی که خود را طبق پروتکل بیت تورنت تطبیق داده اند، دارای پسوند torrent (بخوانید"دات تورنت") هستند و آن ها را «فایل تورنت» می خوانند. در بیش تر موارد، شما یک فایل تورنت را -که معمولاً بیش از چند بایت نیست- از یک سایت دانلود می کنید. بعضی سایت ها نیز برای دانلود کردن فایل های خود گزینه ی بیت تورنت را نیز در نظر می گیرند، بنابراین کسی که می خواهد فایل مورد نظرش را به شیوه ی بیت تورنت دانلود کند، ابتدا فایل تورنت متناظر آن را دانلود می نماید.

فایل های تورنت نقش فایل های ردیاب را بازی می کنند که صرفاً ارتباط بین آن دسته از اعضای شبکه که سعی در دانلود آن را دارند، با هم هماهنگ می سازند. اگر یکی از نرم افزار های متولی بیت تورنت را در کامپیوتر خود نصب کرده باشید، خود او احتمالاً قیمومیتِ پسوند torrent. را به عهده می گیرد و در نتیجه هرگاه که روی فایلی با این پسوند دوبار کلیک کنید، نرم افزار متولی خود را حاضر می سازد و پس از تزریق کردنِ فایل تورنت مزبور به بدنه ی خود، شروع به دانلود کردن آن می نماید.

نرم افزار μTorrent (بخوانید میو تورنت) فسقلی ترین نرم افزار بیت تورنت است که کم ترین استفاده را از منابع کامپیوتر به عمل می آورد.

خود آقای برام کوهن- که مخترع و متکبر شبکه ی اشتراکی بیت تورنت هستند- نیز نرم افزاری به نام BitTorrnet نوشته است که برای ردگیری تورنت ها و دانلود آن ها به کار می رود. این اسم اغلب موجب سوء تفاهم می گردد زیرا نام همین پروتکل را روی نرم افزار خود گذاشته است، به همین جهت، اهل فن، لقب «پیش کسوت» را روی آن گذاشته اند.

کجا فایل های تورنت را پیدا کنیم و چگونه آنها را دانلود نمائیم؟

پیش از هر چیز شما به یک کلاینت بیت تورنت نیاز دارید (برنامه ای که توسط آن می توانید دانلودهایتان را از بیت تورنت مدیریت کنید)، کلاینت هایی که من به شخصه پیشنهاد میدهم عبارتند از:

- uTorrent برای کاربران ویندوز
- Transmission برای کاربران Mac که کم کم هم تعدادشان دارد در ایران دارد زیاد می شود.
- Azureus و یا KTorrent برای کاربران لینوکس: (البته Azureus کلاینتی است که تحت پلتفورمهای دیگر مثل ویندوز و Mac هم توسعه داده شده است ولی بر روی هیچ پلتفورمی به اندازه ی لینوکس کارایی اش مناسب و قابل قبول نیست.)

و حالا مهم ترین بخش قضیه جستجو به منظور یافتن فایل های تورنت است تا آنها را برای دانلود فایل مورد نظر به کلاینت بدهیم، اما خوشبختانه یافتن فایل های تورنت مناسب و مطلوب در اینترنت کار دشواری نیست سایت های بسیاری هستند که می توان در آنها تورنت های مورد نظرتان را جستجو کنید و نتایج قابل قبولی نیز به دست آورید برخی از این سایتها عبارتند از:

 

 

- Mininova
- The Pirate Bay
- isoHunt
- TorrentSpy
- btjunkie
- Demonoid ( این سایت فقط به کاربرانش اجازه جستجو و دانلود فایلهای تورنت را می دهد اگر بتوانید جز کاربران این سایت شوید عملکرد بسیار عالی اش شما را شاید تا مدت ها از سایر سایتهای تورنت بی نیاز کند، فراموش نکنید عضویت در سایت به صورت دوره یی مثلا هر چند ماه یکبار برای ۱۲ ساعت به صورت رایگان باز می شود.)

شما ممکن است در هر یک از این سایتها درست همانطور که در گوگل جستجو میکنید در باکس جستجویش آنچه که به دنبالش هستید را تایپ کنید و سپس جستجو نمائید و معمولا هم فایلهای تورنت بسیاری برای آنچه که به دنبالش هستید را می یابید، اما کدامیک از این فایلهای تورنت برای آغاز دانلود فایل مورد نظر از بیت تورنت بهتر و مناسب تر هستند؟ تجربه شخصی من به من میگوید فایلی که seeder بیشتری داشته باشد مناسب تر است (تعداد seeder ها معمولا زیر حرف S در مقابل اطلاعات و یا لینک فایل تورنت مورد نظرتان نشان داده می شود) seeder ها افرادی هستند که در حال حاضر فایل مورد نظر شما را دانلود کرده اند و آن را به اشتراک گذاشته اند هر چه تعداد این افراد بیشتر باشد سرعت و پایداری دانلود شما بیشتر خواهد بود. برخی از سایتها گزینه ی دیگری نیز دارا هستند با عنوان health meter که وضعیت تعداد افراد دانلود کننده را به نسبت seeder ها میسنجد و نشان میدهد آیا شرایط برای دانلود آن فایل توسط شما مطلوب است یا نه.

دانلود کردن فایل تورنت:


بلافاصله بعد از اینکه یک فایل سالم و مناسب تورنت را یافتید آن را از طریق لینک دانلودش دانلود کنید (فایلهای تورنت معمولا حجمشان فقط چند کیلو بایت است) بعد از دانلود آن معمولا مروگرتان از شما سئوال میکند می خواهید با این فایل چه بکنید؟ می توانید در همان جا آن را به کلاینت بیت تورنت خود بسپارید.

در اینجا معمولا بعد از هدایت کردن فایل به کلاینت بیت تورنت کلاینت مورد نظر شما اجرا شده و از شما سئوال خواهد کرد کجا می خواهید فایلهایی که دانلود می شوند را ذخیره کنید، محل ذخیره شدن فایلها را معین کنید و OK را فشار دهید و کار تمام است، خواهید دید دانلود فایل اصلی مورد نظرتان شروع می شود. اگر از سرعت دانلود در شروعش راضی نبودید یکی دو دقیقه ای بد نیست تحمل کنید چون معمولا همینقدر زمان طول میکشد تا دانلود از بیت تورنت به حداکثر سرعت برسد. اگر باز هم سرعت مطلوب نبود سعی کنید فایل تورنت دیگری را بیابید که seeder های بیشتر و ترجیحا دانلود کنندگان کمتری داشته باشد.

همه اش همین بود؟
عملا کلیات بیت تورنت همین است ولی اگر بخواهید اصطلاحا تورنت باز شوید ریزه کاری ها کم نیستند، برای مثال می توانید سرعت و مقدار دانلودتان را در کلاینت uTorrent محدود کنید تا در حین دانلود از بیت تورنت به راحتی وبگردی هم بکنید! (برای اینکار کافی است به منوی Options یا امکانات بروید و سپس در قسمت راهنمای سرعت یا Speed Guide تنظیمات مورد نظرتان را انجام دهید).

یا مثلا برای اینکه در بیت تورنت یک کاربر زالو!! یا اصطلاح دیگرش Leecher شناخته نشوید باید همیشه سعی کنید همانقدر که دانلود میکنید همانقدر هم آپلود کنید (یعنی اجازه بدهید دیگران هم از شما دانلود کنند). اکثر کلاینتهای بیت تورنت میزان دانلود و آپلود شما را پیگیری میکنند و بهتر است تا زمانی که یک فایل را دیگران از شما دانلود میکنند و همینطور سهم دانلود و آپلودتان یکی نشده بگذارید از شما دانلود شود بعد میتوانید آن فایل را از حالت Share در بیاورید.

البته در ایران از آنجایی که پهنای باند دولتی است و ISP ها خود از این نظر در محدودیت قرار دارند و معمولا اکثر سرویس دهندگان ADSL اواسط ماه همینجوری پهنای باند کم می آورند برای اینکه وضع وخیم تر نشود معمولا سرویس دهندگان اینترنت اکثرا برای کاربران ADSL شان پروتکل بیت تورنت را بلوکه کرده اند که مبادا شما کیلویی دانلود کنید و پهنای باند جای اینکه مثلا تا ۲۰ ام ماه برود تا ۵ یا ۶ ام بیشتر نرسد!!!، و خوب کاربران طبق معمول روی آورده اند به راه های متفرقه برای دور زدن این تصمیم و تدبیر ابلهانه مثل استفاده از سرویس های VPN پدر و مادر دار و ... اگر تورنت باز شدید خودتان دستتان می آید که چکار کنید.

 

 

جریان دانلود های بیت تورنت خود را برنامه ریزی کنید


دانلودها و یا آپلود های بیت تورنت می توانند کل پهنای باند اینترنت ما را ببلعند، خصوصا اگر مثلا چیزی را روی تورنت به اشتراک بگذاریم که برای دیگران با اهمیت باشد. اساسا چون uTorrent همه ی پهنای باند شما را برای دانلود و آپلود از بیت تورنت در اختیار می گیرد وقتی بخواهید ایمیل تان را چک کنید یا مثلا بخواهید کمی وب گردی کنید بایستی دانلود هایتان را در uTorrent متوقف کنید یا کلا این برنامه را ببندید تا پهنای باند آزاد شود و امکان موارد فوق فراهم گردد. اما ممکن است برای بسیاری از افراد مثل خود من متوقف کردن دانلود ها یا به تاخیر انداختنشان خوشایند نباشد.

 

 

 

 

 

 

 

 

از آنجایی که هیچ مشکلی بدون راه حل نیست برای مشکل بالا نیز راه حلی وجود دارد! در uTorrent قابلیتی گنجانده شده است با عنوان Scheduler یا برنامه ریز که می تواند مشکل ما را حل کند برای دسترسی به این قابلیت از Options یا گزینه ها به سراغ Preferences یا تنظیمات بروید و بعد در ساید بار سمت چپ پنجره تنظیمات گزینه ی Scheduler را بیابید و روی آن یکبار کلیک کنید، سپس در همین قسمت گزینه ی Enable Scheduler را تیک بزنید با تیک زدن این گزینه خواهد دید مربع های خاکستری به صورت رنگی در می آیند. با این جدول که پر از مربع های سبز رنگ است می توانید وضعیت دانلود خودتان را در ساعت های مختلف روزهای هفته برنامه ریزی کنید. جدول مذکور از دوشنبه شروع می شود و تا پایان یکشنبه ادامه دارد و از نظر این جدول شروع برنامه از ساعت 0:00 روز دوشنبه است، هر مربع بیانگر 1 ساعت یا 60 دقیقه می باشد و در مقابل هر روز هم 24 مربع وجود دارد. اما نحوه عملکرد جدول به شرح زیر است:

  • مربع هایی که سبز تیره هستند یعنی uTorrent می تواند در آن ساعت ها با تمام پهنای باند شما دانلود و آپلود کند.

  • مربع هایی که سبز روشن هستند یعنی در ساعت های مرتبط به آنها uTorrnet با محدودیت معین و دلخواهی می تواند دانلود و آپلود نماید.

  • و مربع های سفید بیانگر ساعت هایی هستند که uTorrent حق دانلود و آپلود را اصلا ندارد.

اساسا اینکه uTorrent همه ی پهنای باند من را موقعی که می خواهم از اینترنت استفاده کنم بلعیده باشد چندان خوشایند نیست، لذا از ساعت 19 تا 1 بامداد که معمولا من در خانه از اینترنت استفاده می کنم برای uTorrent محدودیت در استفاده از پهنای باند تعریف کرده ام و جمعه ها هم که بیشتر در خانه هستم و بیشتر از اینترنت استفاده میکنم uTorrent مجاز به دانلود و استفاده از پهنای باندم در بیشتر ساعات روز نیست و در ساعاتی هم که در خانه نیستم uTorrent می تواند از همه ی پهنای باندم برای دانلود استفاده کند. (در تصویر بالا اگر دقت کنید می توانید این موارد را ببینید)

پهنای باندی که من فعلا در اختیار دارم دانلودش چیزی حدود 15 کلیو بایت بر ثانیه و آپلودش حدود 11 کلیو بایت بر ثانیه است من آپلود را به 5 کیلو بایت در ثانیه و دانلود را به 9 کلیو بایت بر ثانیه محدود کرده ام، لذا در ساعت هایی که uTorrent محدود می شود می توانم با سرعتی مشابه یک ارتباط اینترنتی Dial Up خوب وب گردی کنم :-).

ایجاد محدودیت کلی در استفاده از پهنای باند

جدای از اینکه uTorrent را می توان در ساعات خاصی در میزان استفاده از پهنای باند محدود کرد می توان محدودیت کلی برای استفاده اش از پهنای باند اینترنتی تعریف کرد. مثلا همان ارتباط اینترنتی من را که قابلیت دانلود با سرعت 15 کلیو بایت بر ثانیه را برایم ایجاد میکرد را به خاطر بیاورید برای آن محدودیتی در ساعاتی خاص تعریف شده حالا اصلا من می خواهم به دلیلی uTorrent در هیچ شرایطی بیشتر از 12 کلیو بایت از پهنای باند من برای دانلود و بیشتر از 7 کلیو بایت از پهنای باندم برای آپلود استفاده نکند. برای ایجاد این محدودیت به سراغ گزینه ی Connection در تنظیم

/ 0 نظر / 38 بازدید